Terapie naturalne

 Studium Edukacji Ekologicznej przygotowuje  teoretycznie i praktycznie do egzaminu państwowego składanego przed komisją Izby Rzemieślniczej w zawodach : Bioenergoterapeuta i Radiesteta. Tematyka wielu przedmiotów związanych z radiestezją i medycyną naturalną, wykładanych podczas nauki w studium został opracowany na podstawie materiałów oraz zaleceń Związku Rzemiosła Polskiego a także uwag i opinii przedstawicieli środowisk rzemieślniczych zrzeszonych w cechu. Zakres tematyczny wykładów został ustalony na podstawie wymagań egzaminacyjnych Komisji Izby Rzemieślniczej oraz zgodnie ze Standardem wymagań będących podstawą przeprowadzenia egzaminu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe, zatwierdzonym przez Związek Rzemiosła Polskiego.

Po uzyskaniu absolutorium i uzyskaniu stosownego zaświadczenia studenci ostatniego roku studium składają wymagane dokumenty w Dolnośląskiej Izbie Rzemieślniczej i Małej Przedsiębiorczości z siedzibą we Wrocławiu. Po akceptacji dokumentów przez Komisję Izby i wpłaceniu opłaty egzaminacyjnej w kasie Izby Rzemieślnicze mogą przystąpić do egzaminu.

Egzamin, z reguły, odbywa się w budynku Studium. Dyrekcja szkoły udostępnia pomieszczenia i gabinety,  Komisji Egzaminacyjnej do przeprowadzenia egzaminu.

I. Ogólne wiadomości o egzaminie w rzemiośle BIOENERGOTERAPIA.

1. Egzamin Czeladniczy

Celem egzaminu czeladniczego jest sprawdzenie umiejętności teoretycznych oraz praktycznych kandydata i uzyskanie przez kandydata świadectwa czeladniczego uprawniającego do wykonywania zawodu.

Do egzaminu mogą przystąpić osoby , które:

-         Ukończyły, minimum ,  szkołę podstawową

-         posiadają 3 – letni staż pracy w działalności bioenergoterapeuty, udokumentowany stosownymi dokumentami lub oświadczeniem kandydata

-         ukończyły odpowiednią szkołę zawodową lub  przygotowawczy kurs teoretyczny prowadzony w uprawnionych do tego celu placówkach szkoleniowych wg programu wymaganego przez Związek Rzemiosła Polskiego.

Egzamin czeladniczy składa się z dwóch części: praktycznej i teoretycznej.

1.1.Część praktyczna:
-         Odbywa się pod nadzorem trzech członków Komisji Egzaminacyjnej.
-         W miejscu wskazanym przez Komisję
-         Przy udziale osób wskazanych przez komisję.
-         Ocena końcowa składa się z ocen cząstkowych za wykonanie poszczególnych zadań. Każde odrębne zadanie powinno być zaliczone na ocenę pozytywną. Nie zaliczenie któregokolwiek zadania części praktycznej jest równoznaczne z nie zaliczeniem całego egzaminu praktycznego.

1.2. Część teoretyczna:

- Składa się z części pisemnej i ustnej.
- Odbywa się pod nadzorem komisji
 -   Konieczne jest zaliczenie obydwu części egzaminu

Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen egzaminu praktycznego i teoretycznego

2. EGZAMIN MISTRZOWSKI

Celem egzaminu mistrzowskiego jest sprawdzenie umiejętności teoretycznych oraz praktycznych kandydata i uzyskanie przez kandydata świadectwa mistrzowskiego.

Do egzaminu mogą przystąpić osoby , które:

        -        Ukończyły, minimum ,  szkołę podstawową
-         posiadają minimum 6 – letni staż pracy w samodzielnej działalności bioenergoterapeuty, udokumentowany .
-         ukończyły   przygotowawczy kurs teoretyczny prowadzony w uprawnionych do tego celu placówkach szkoleniowych wg programu wymaganego przez Związek Rzemiosła Polskiego.
-         Posiadają świadectwo czeladnicze i przez minimum 3 lata prowadziły samodzielną działalność rzemieślniczą w zawodzie bioenergoterapeuta.
-         Posiadają tytuł mistrza w zawodzie pokrewnym np. radiesteta i udokumentowana samodzielną praktykę w zawodzie bioenergoterapeuta.

  Egzamin mistrzowski składa się z dwóch części: praktycznej i teoretycznej.

2.1. Część praktyczna:

-         Odbywa się pod nadzorem trzech członków Komisji Egzaminacyjnej.
-         W miejscu wskazanym przez Komisję
-         Przy udziale osób wskazanych przez komisję.
-         Ocena końcowa składa się z ocen cząstkowych za wykonanie poszczególnych zadań. Każde odrębne zadanie powinno być zaliczone na ocenę pozytywną. Nie zaliczenie któregokolwiek zadania części praktycznej jest równoznaczne z nie zaliczeniem całego egzaminu praktycznego.

2.2. Część teoretyczna:

- Składa się z części pisemnej i ustnej.
- Odbywa się pod nadzorem komisji
-   Konieczne jest zaliczenie obydwu części egzaminu

  Ocena końcowa jest średnią arytmetyczną ocen egzaminu praktycznego i teoretycznego

II. Zakres egzaminu

Na egzaminie kwalifikacyjnym z zakresu rzemiosła bioenergoterapia wymagane są umiejętności praktyczne oraz wiadomości teoretyczne, ogólnozawodowe i specjalistyczne, związane z wykonywanym zawodem bioenergoterapeuty. Umiejętności kandydatów na poziomie czeladnika i mistrza powinny im umożliwiać sprawne wykonywanie usług w zakresie bioenergoterapii polegających  na rozpoznawaniu zaburzeń bioenergetycznych organizmu, eliminacje tych zaburzeń poprzez przywrócenie swobody  przepływu bioenergii pomiędzy poszczególnymi jej poziomami i kanałami.

Wiadomości teoretyczne z zakresu bioenergoterapii powinny umożliwić kandydatom samodzielne wykonywanie tych zadań.

Kandydaci do egzaminu powinni też posiadać odpowiedni zakres wiadomości z przepisów BHP i prawa pracy, powinni znać kodeks etyki oraz zagadnienia dotyczące zasad organizacji w wykonywania rzemiosła, w stopniu odpowiadającym kwalifikacjom  zawodowym.

1.      Umiejętności praktyczne.

Dla czeladników i mistrzów.

Ustalenie miejsc i obszarów zaburzeń bioenergetycznych organizmu- umiejętność stosowania metod zmysłowych. Ogólna interpretacja przyczyn powstawania obszarów zaburzeń bioenegetycznych organizmu – przyczyny somatyczne, psychologiczne, emocjonalne. Eliminacja obszarów zaburzeń bioenergetycznych organizmu – oczyszczanie aury, równoważenie struktur energetycznych organizmu, aktywizacja czakr, modyfikacja przepływu energii w meridianach. Wykonywanie zabiegów bioenergetycznych na podstawie przeprowadzonego rozpoznania.

Ponadto dla mistrzów.

Telebioenergoterapeutyczne rozpoznawanie zaburzeń bioenergetycznych organizmu. Umiejętność stosowania metod pozasmysłowych.

Dobieranie technik i metod wspomagania bioenergoterapeutycznego.

2.      Wiadomości teoretyczne.

2.1.Historia bioenergoterapii.
2.2. Etyka zawodowa
2.3.Podstawowe pojęcia z dziedziny bioenergoterapii oraz budowy energetycznej człowieka.
2.4.Metody rozpoznawania stref zaburzeń bioenergetycznych człowieka.
2.5.Przyczyny powstawania zaburzeń bioenergetycznych.
2.6.Wybrane elementy anatomii i fizjologii
2.7.Psychologiczne, psychosomatyczne i emocjonalne aspekty powstawania i eliminacji zaburzeń bioenergetycznych.
2.8.BHP w bioenergoterapii

Ponadto dla kandydatów na mistrzów wymagana jest znajomość dodatkowych wiadomości takich jak:

          2.9. Prognozowanie efektów eliminacji zaburzeń bioenergetycznych organizmu
2.10.            .Metody telebioenergoterapeutyczne rozpoznawania i eliminacji zaburzeń bioenergetycznych organizmu.
2.11.            Podstawy prawa pracy.
2.12.            Zagadnienia dotyczące zasad organizacji i wykonywania rzemiosła
2.13.            Podstawy psychologii, pedagogiki i metodyki nauczania.
3.      Przykładowe zadania egzaminu praktycznego.
3.1.                Zlokalizować i wymienić miejsca zaburzeń energetycznych wskazanej przez komisję osoby.
3.2.                Podać ewentualne przyczyny zaburzeń energetycznych wskazanej osoby.
3.3.                Zademonstrować i omówić własne metody oddziaływania bioenergoterapeutycznego.
3.4.                Uporządkować biopole wskazanej osoby.
3.5.                Wykonać zabieg bioenergoterapeutyczny wskazanej osobie.3.6.                Przeprowadzić wywiad bioenergoterapeutyczny ze wskazaną osobą oraz sformułować uwagi i zalecenia pozabiegowe.
3.7.                Pokazać umiejscowienie podstawowych organów i narządów.
3.8.                Pokazać przebieg podstawowych meridianów.
3.9.                Pokazać miejsca lokalizacji poszczególnych czakr.
3.10.            Wykonać dokumentację zabiegu.
3.11.            Zademonstrować techniki oczyszczające własne biopole po wykonaniu zabiegu.
3.12.            Zademonstrować własne techniki doenergetyzowujące po wykonaniu zabiegu.

Ponadto dla kandydata na mistrza:

3.13. Przeprowadzić kompleksowy zabieg bioenergetyczny wskazanej przez komisje osobie.
3.14. Zlokalizować i wymienić miejsca zaburzeń bioenergoterapeutycznych wskazanej osobie metodą telebioenergoterapeutyczną.
3.15. Przeprowadzić rozpoznanie i zabieg bioterapeutyczny przy pomocy „ świadka”.4. Przykładowe pytania egzaminu teoretycznego – pisemnego.
4.1. Opisać różne sposoby wykonywania zabiegu bioenergoterapeutycznego.
4.2. Wykreślić przebieg wskazanych meridianów
4.3. Wymienić i opisać wymogi jakie powinien spełniać gabinet bioenergoterapeutyczny
4.4. Test z anatomii i fizjologii.
4.5. Test z ogólnej wiedzy o bioenergetyce organizmu ludzkiego.
Ponadto dla kandydata na mistrza:
4.6. Test z prawa pracy.
4.7. Napisać opinię i charakterystykę ucznia.
4.8. Sporządzić kalkulację usługi bioenergoterapeutycznej .

Przykładowe pytania egzaminu teoretycznego ustnego.Egzamin teoretyczny ustny obejmuje 9 pytań wybranych losowo z każdego działu wchodzącego w skład podstaw teoretycznych. Ponadto dla mistrza 2 pytania dotyczące metod i techniki pracy pozazmysłowej. Pytania podlegają losowaniu.