Makrobiotyka

Utrata zdrowego rozsądku jest chorobą XX wieku. Tracimy go niszcząc Ziemię, jej bogactwa naturalne, zasoby żywności, jej atmosferę. Tracimy go doprowadzając do głodu na świecie, do ogromnych dysproporcji bogactwa w różnych krajach, do wojen. Wbrew zdrowemu rozsądkowi tworzymy świat nam wrogi. Świat zbyt szybkich zmian, pośpiechu, niestabilny, świat, za którym nie nadążamy.


 

Wyrazem utraty rozsądku jest stan zdrowia ludzi, odejście od praktykowanego przez tysiące lat sposobu życia i odżywiania opartego na tradycji, rytmie zmian w przyrodzie, porach roku itp. Jednocześnie zdrowie dla większości ludzi pozostaje najwyższą wartością. Coraz mniej rozumiemy od czego zależy zdrowie. Mamy mniejsze poczucie wpływu na jego tworzenie. Celem promocji zdrowia jest zwiększanie naszego wpływu na zdrowie i indywidualnej odpowiedzialności za nie. Osiągnięcie tego jest możliwe poprzez lepsze rozumienie tego czym jest zdrowie, jakie czynniki decydują o jego utrzymaniu, czyli poprzez zwiększanie naszej świadomości zdrowotnej oraz poprzez zdobywanie praktycznych umiejętności i techniki radzenia sobie w konkretnych sytuacjach.

Znakomitą rolę w procesie budowania własnej, indywidualnej odpowiedzialności za zdrowie pełnić może makrobiotyka. Jest ona oparta na obserwacji, odczuciu, doświadczeniu. Oznacza elementarną umiejętność rozeznania się w świecie, zachowywania równowagi i niezależności. Jest to także odpowiedzialność za siebie, swoje życie i zdrowie, tzn. uznanie siły sprawczej w życiu, w stwarzaniu sytuacji i stanów, ale także wychodzenia z nich. Najlepiej to widać w sprawach zdrowia, jeśli umiemy rozpoznać przyczynę choroby i przywrócić organizm do zdrowia bez obarczania odpowiedzialnością lekarzy.

Makrobiotyka jest jedną z dróg do wiedzy o sobie, wprowadzania i utrzymywania równowagi i ładu we własnym ciele, wyczuwania jego potrzeb. Jest także ogromną wiedzą o innych ludziach, o przyrodzie, o prawach rządzących światem. W ten sposób przyczynia się do zmniejszenia zachorowalności na choroby cywilizacyjne. Dostarcza wiedzy i praktycznych umiejętności rozpoznawania energii pożywienia, dopasowywania jej do pór roku, klimatu, aktywności fizycznej, płci i wieku poprzez to zwiększa poczucie zaradności.

W skrypcie przedstawione zostały podstawowe zasady makrobiotyki, standardowa dieta makrobiotyczna oraz możliwości jej zastosowania w leczeniu chorób cywilizacyjnych.
Makrobiotyka jako przykład naturalnego sposobu życia i odżywiania wspierającego zdrowie.

Definicja makrobiotyki

Makrobiotyka ( z greckiego macros — wielki i bios — życie) jest nauką o długim życiu w zdrowiu, szczęściu i wolności, jest kontynuacją starego od tysięcy lat praktykowanego sposobu życia i odżywiania, którego istotą jest przestrzeganie równowagi.

Makrobiotyka oznaczała w starożytnej Helladzie nauczanie oparte o głębokie zrozumienie Porządku Wszechświata. W V w. p.n.e. Hipokrates, ojciec zachodniej medycyny, w swoim dziele pt. „Klimaty, wody i miejsca” w takim właśnie znaczeniu użył tego terminu, opisując grupę zdrowych i relatywnie długowiecznych ludzi. Hipokrates, który podobno sam przeżył ponad 100 lat, podkreślał konieczność harmonii z otoczeniem, a szczególnie starannego doboru pożywienia. Swoją naukę podsumował znanym aforyzmem: „Niech twoje pożywienie będzie lekarstwem, a lekarstwo twoim pożywieniem”.

Słowo „makrobiotyka,, zostało po raz pierwszy użyte przez niemieckiego lekarza Krzysztofa Wilhelma Hufelanda w jego książce „makrobiotyka czyli sztuka przedłużania życia ludzkiego”.

Współcześnie została upowszechniona w świecie przez Japończyka Georga Ohsawę oraz jego uczniów Michio Kushiego i Hermana Aiharę.

Makrobiotyka, we współczesnym znaczeniu tego terminu, jest uniwersalną drogą wiodącą ku zdrowemu, w harmonii z otoczeniem przeżywanemu życiu. Uniwersalną, a wiec dla każdego, niezależnie od płci, wieku, wyznawanej religii, poglądów politycznych czy środowiska kulturowego. Dla każdego, kto w jakimś momencie swojego życia dostrzega jedność i współzależność wszystkiego, co go otacza, i kto próbuje jedność tę wspierać. Często takim krytycznym momentem jest pojawienie się choroby, która uświadamia dotkniętemu nią człowiekowi, jak głęboko naruszył podstawowe prawa natury. Prawa, które wszyscy intuicyjnie rozumieją, lecz których naruszanie coraz częściej wymusza współczesna cywilizacja.

Program

1. Podstawowe zasady makrobiotycznego stylu życia i odżywiania.
2. Energia pożywienia (jak poszczególne grupy produktów oddziałują na nasz organizm)
3. Tradycyjny i współczesny sposób odżywiania
4. Rozumienie zdrowia według makrobiotyki
5. Standardowa dieta makrobiotyczna – talerz makrobiotyczny.
6. Różnorodność – bogaty asortyment produktów, sposoby gotowania, kolory, smaki na talerzu.
7. Dopasowanie pożywienia do pór roku, płci, wieku, aktywności.
8. Planowanie jadłospisu


Copyright © Bożena Ryszawska 2005r,
Prawa autorskie  wydawnictwa KOS